สมาชิกคนหนึ่งที่รักเชียงคานมาก….เพราะพี่แกเป็นคนเชียงคาน จากแผ่นดินเชียงคานไปหลายสิบปี…ตั้งใจแต่งเองร้องเอง ให้ภรรยาร้องบ้าง บังคับลูกฟัง  เพื่อจะส่งมาเราๆ ชาวสมาชิกเชียงคานดอทคอมฟัง…สามารถ download ไปฟังได้เลย ฟังกันเยอะๆ…ต่อไปผมว่าพีแดนต้องทำ MV และอาจมาถ่ายทำที่เชียงคานสักวัน…คิดถึงพี่แดน ฟังเพลงพี่แดน  ความตั้งใจพี่แกเกินร้อยครับ…ช่วยกันฟังและเปิดเยอะๆให้ดังไปเลย…. มี 4 เพลง ทำทำนอง เนื้อ เรียบเรียง ดนตรีเอง ขอปรบมือให้ครับ เนื้อเพลงกินใจ สำรักนึกรักบ้านเกิดแท้ๆ 1.ฝากรักสาวเชียงคาน 2.แผ่นดินรักเชียงคาน 3.เชียงคานเมืองงาม 4.ใต้ฟ้าเชียงคาน ฝากรักสาวเชียงคาน ขอฝากรัก แม่สาวเชียงคาน ฟ้าเป็นพยาน ดินเป็นพยานสาบานก็ได้ แรกพบน้อง เหมือนกามเทพดลใจ ถูกศรรักปักใน อาลัยคิดถึงแต่นาง ฝากความหวัง กับสาวเชียงคาน ด้วยความสัมพันธ์ ฝากใจรักกันหมั้นหมายไม่ห่าง จะถนอม หัวใจรักเดียวเพียงนาง ขอรักไปสุดทาง รักไม่จางไม่ร้างห่างไกล พ่อขุนคาน ช่วยเป็นสักขี แม้นหากลูกนี้ ผิดสัญญาข้าขอเป็นไป ขอตายเหมือนแก่ง คุดคู้ขวางทางนํ้าไหล เปลี่ยวทนทุกข์เหงาใจ ไร้คนปราณี ขอฝากใจ เอาไว้เชียงคาน ตราบนานแสนนาน...

ประเพณีผีขนน้ำ บ้านนาซ่าว ประเพณี ผีขนน้ำบ้านนาซ่าว ตำบลนาซ่าว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นการละเล่นที่แตกต่างจากที่อื่น ๆ ทั้งประวัติความเป็นมา ความเชื่อ รูปแบบวิธีการละเล่น การพัฒนาการอนุรักษ์ และโลกทัศน์ของชาวบ้านนาซ่าวโดยทั่วไปดังนี้ 1. ประวัติความเป็นมา ผีขนน้ำ เป็นการละเล่นพื้นบ้านของชาวนาซ่าว ตำบลนาซ่าว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย การเล่นผีขนน้ำของชาวบ้านนาซ่าวนี้ไม่มีประวัติว่าเล่นครั้งแรกเมื่อใด แต่ชาวบ้านก็เล่นสืบมาเป็นประเพณีเช่นที่บรรพบุรุษเคยปฏิบัติมาทุกปี กล่าวคือ บ้านนาซ่าวแต่เดิม ชาวบ้านได้อพยพมาจากฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง เป็นชนกลุ่มน้อยเผ่าไทยพวนโดยอพยพมาหาที่ทำกินตั้งหลักแหล่งเพื่อทำการเกษตร และเลี้ยงสัตว์ จนมาพบบริเวณที่เหมาะแก่การตั้งหลักแหล่ง และพื้นที่อุดมสมบูรณ์คือ นาซำหว้า ก็พากันปลูกบ้านสร้างที่อยู่อาศัย และยึดบริเวณนาซำหว้า เป็นที่ทำมาหากินเรื่อยมา พอชุมชนขยายมากขึ้นก็ย้ายบริเวณบ้านสองโนน และตั้งเป็นหมู่บ้านใหญ่ขึ้น แต่ก่อนหมู่บ้านยังไม่มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจคงนับถือผีบรรพบุรุษ ผีปูย่าเท่านั้น เป็นประเพณีสืบทอดกันมาตั้งแต่แรก พิธีกรรมไหว้ผีบรรพบุรุษ นั้น ชาวบ้านจะมีการร่วมกันจัดทำขึ้น โดยเรียกว่า “เลี้ยงบ้าน” กำหนดเอาวันเสร็จสิ้นจากการทำไร่ทำนาโดยมี “จ้ำ” เป็นผู้ทำหน้าที่สื่อสารระหว่างชาวบ้านกับนางเทียมผู้เป็นร่างทรงของเจ้าปู่ จิรมาณพ และเจ้าปู่ผ่านพิภพ ซึ่งร่างทรงของเจ้าปู่ทั้งสองทำพิธีเข้าทรงกำหนดวันที่จะเลี้ยงบ้านขึ้น จากนั้น จ้ำจะไปประกาศบอกชาวบ้านโดยการตะโกนตามสี่แยกหรือที่ชุมชนหนาแน่นหรือไม่ก็ ใช้วิธีการบอกกล่าวโดยขึ้นไปบอกตามบ้านทุกหลังคาเรือนภายในหมู่บ้าน ว่าในปีนี้จะกำหนดจัดพิธีการเลี้ยงบ้านแล้วให้ชาวบ้านจัดหาข้าวปลาอาหารและ ของบวงสรวงต่าง...